Foto: Martijn Kraan
coronavirus

Column Ulevel: Meer

  Nieuwsflits

Bij de eerste aankondiging van de maatregelen in coronatijd sprak Mark Rutte over een 'intelligente lockdown'. O jee. Ik hield mijn hart vast. Ik vond het veelgevraagd, want een grote mate van vernuft is naar mijn mening niet van toepassing op een deel van de medemensen. Velen zijn niet bijster intelligent of doen in ieder geval alsof. Toch is het wonderbaarlijk lang goed gegaan met die intelligente lockdown, maar nu begint het te wringen en te snel wakkert de kritiek aan. Het gepeupel en de ondernemers beginnen te morren en komen in opstand. De ongeduldige roep om meer wordt steeds luidruchtiger van lieden, die zich voeden met complottheorieën van de sociale media. Meer vrijheid, meer kroeg, meer opa's en oma's enz. Doe eens even rustig zou ik zeggen. Wacht nou af, dan zien we wel verder.

In commentaren wordt alweer vooruit gelopen op een coronavrije wereld. Een mooi moment om de samenleving te veranderen, vinden sommigen. Dan moet het anders, zeggen die commentatoren, want deze pandemie is toch vooral een gevolg van de drang naar meer in een asociale maatschappij. Er wordt zelfs gesproken over een zegen, die de weg vrij maakt voor anders denken en terug naar de natuur. In die ideale samenleving dansen we, zo gauw het weer mag, hand in hand in de utopische toekomst en is met het coronavirus de egotrip met de noorderzon vertrokken. Van je hatsikidee en hupfalderie! Ik zou wel willen, maar de wens is de vader van de naïeve gedachte.


Als iedereen hetzelfde in elkaar zou zitten. Over een identiek denkvermogen zou beschikken en in dezelfde leefomgeving zou vertoeven zou de hele wereld Shangri-La zijn. Externe factoren gaan een rol spelen. Afgunst en hebzucht zijn niet weg te denken en egoïsme is van alle tijden. Meer, meer, meer is het verfoeilijke credo. Voor een bepaalde groep is het leven echter overleven. Die willen ook meer, maar de drang is noodgedwongen. Die zijn niet bezig met een T-shirt voor het raam hangen of applaudisseren op het balkon. Driehoog achter wil hun portie van de voedselbank ook in crisistijd. Niet iedereen heeft het geluk om op een boerderij in de Achterhoek te wonen.


Bij het verkondigen van de hoogste tijd voor een nieuwe era wordt er soms zelfs gerefereerd aan de flower power van de jaren 60/70. Dat werd toen zeker niet door het overgrote deel van de brave burgerij gesteund. Zo 'veegden' mariniers de hippies van de Dam. Een macho actie, die in Nederland op veel sympathie kon rekenen. 'Vrijheid, blijheid' was toch vooral kuddegedrag om er bij te horen. De idealen waren kortstondige loze kreten en al snel overschreeuwd door de prestatiemaatschappij.


De sociale uitingen in deze coronatijd komen van mensen, die dat voordien ook deden en altijd al oog, hart en ziel voor de medemensen hadden. Onaangepast en onfatsoenlijk is niet ineens door het coronavirus verjaagd en nog volop ziekelijk aanwezig. De coronacrisis zal zeker geen mentaliteitsverandering teweegbrengen. Wat wel verandert, is dat de maatschappij nog sneller zal gaan. We gaan nog meer jakkeren, want de verloren tijd moet worden ingehaald.

Meer berichten