Foto:

Column Remko Alberink: Muziek

  Nieuwsflits

Muziek, ik kan niet zonder. Zeker in deze tijd van een lockdown met avondklok, voorafgegaan door een gedeeltelijke lockdown en eerder al een intelligente lockdown, heb ik hele dagen muziek op. Ik kom als gevolg van corona nu op heel weinig plaatsen, thuis een klein beetje rammelen op het toetsenbord is alles wat er over is van een eens zo drukke agenda.

Persoonlijk vind ik het mooi als songs een eigentijds verhaal vertellen, ongeacht de tijd waarin we leven. Het Wiekens Volkslied is zo’n fenomeen dat de tand des tijds heeft doorstaan, Billy Joel heeft fantastische nummers en de veertigers onder ons kennen de band Toto ook nog wel.

Muzikanten zijn kunstenaars, en daar past bij mij een bepaalde bewondering voor. Een song kan nog zo mooi zijn, ik vind hem helemaal ‘af’ als de artiest in kwestie deze ook met passie en bevlogenheid op de bühne brengt. Het komt de geloofwaardigheid ten goede. Zo sprak ik afgelopen zomer in coronatijd een artiest ergens van de Veluwe die bij het grote publiek niet zo bekend is. “Ik ben blij dat ik weer muziek kan maken, dat ik mezelf na een moeilijke tijd weer teruggevonden heb. Ik kijk niet naar de mensen die er allemaal niet zijn, maar maak het leuk met de mensen die er wél zijn.”

Hoewel ik geen depressie heb en mij daar ook weinig bij kan voorstellen, voelde ik elk woord waarover de muzikant in kwestie zong. Hij vertelde verhalen in zijn vijf laatste songs, geneerde zich niet voor een zwar(t)e periode in zijn leven en keek met vallen en opstaan naar de toekomst, waarbij zijn dochter, een nieuwe liefde, natuur en muziek hem een geweldige boost hebben gegeven.

Soms pak ik zelf de gitaar uit de hoek, begin een beetje te tokkelen, doe mijn ogen dicht en zing een nummertje. Ik geef toe dat ik dan alleen thuis ben. Er zijn echter twee problemen, ik kan niet zingen en ik kan niet gitaarspelen. Dan denk ik soms even aan Joe Cocker, toch niet een vocaal diamantje moet ik zeggen, maar wel performer van mooie nummers. Je hoeft dus geen gouden strot te hebben voor een mooie act.

In deze coronatijd helpt muziek en dat hoeft niet alleen maar groots te zijn. In voetbaltermen, we kunnen niet allemaal bij Ajax voetballen, De Graafschap is ook best okay en spelen in SDOUC 6 in Ulft is ook geen schande.

Binnen alle beperkingen die er zijn, zijn er nog veel mooie dingen wel mogelijk, en dan heb ik het niet over die paar simpele raddraaiers die denken dat je door een winkel te vernielen je opgekropte coronafrustratie kunt afwerpen. Voor wie het eens moeilijk heeft, ga naar de platenkast, spotify-account of YouTube. Doe de ogen dicht en luister naar een verhaal. Het helpt, ik beloof het u.

Meer berichten