Harde noot voor Arti Sacrum | Oude IJsselstreek Vizier


Theo Wolters en Wim Uenk. (foto: Roel Kleinpenning)
Theo Wolters en Wim Uenk. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning )

Harde noot voor Arti Sacrum

  Nieuwsflits

Terborg - “We zijn niet de enige vereniging die door de Corona in het stof bijt”, weet Theo Wolters te melden. “Er zijn meer clubs omgevallen, maar dat maakt het voor ons niet minder triest. We zijn er echt wel goed ziek van.” Samen met Wim Uenk geeft Wolters opening van zaken over het opheffen van het 156 jaar oude mannenkoor Arti Sacrum.

door Nick Moritz

“Het was de laatste jaren al moeilijker”, aldus oud-voorzitter Wolters. “De leden werden ouder en daardoor werd het ook moeilijker nieuwe muziek te leren. Ik had bewondering voor het geduld van onze dirigent Gerard Berentsen. Hij had zijn zaakjes altijd goed voorbereid en nam alles heel nauwgezet met ons door. Daardoor hielden we met z’n allen plezier in het zingen. Arti Sacrum was en bleef een hechte vriendenclub.”

Overgrootvader

De naam Wolters is vanaf het ontstaan van Arti Sacrum aan het koor verbonden. “Mijn overgrootvader was er in 1864 al bij. Mede daarom heb ik in in 2008 nogmaals het voorzitterschap op me genomen. In dat jaar hadden we nog maar 17 leden. Door gerichte ledenwerving en mooie activiteiten groeiden we tot een koor van 44 man. Daar zat de laatste jaren de klad weer in. Corona heeft de deur voor de 28 volhouders definitief gesloten.”

Opheffing

“We durfden niet meer met elkaar te zingen”, pakt Wim Uenk de draad op. Uenk werd tijdens de coronacrisis tot nieuwe voorzitter gekozen om in dezelfde vergadering ook de beslissing tot opheffing te moeten nemen. “Na maart zijn we nog een paar keer bij elkaar geweest, onder meer voor de jaarvergadering. We hadden met z’n allen niet genoeg energie om de stille en onzekere coronaperiode te overleven. Iedereen was teleurgesteld en sommigen zelfs boos. Een enkeling meende dat het bestuur te slap was geweest. Dat is onzin. Het bestuur heeft de kar steeds met enthousiasme getrokken, maar de koek was op.”

Wat blijft zijn de goede herinneringen. Herinneringen aan fijne repetities, de grote onderlinge samenhang en activiteiten waar steeds weer veel volk op af kwam.

Kerstconcert

De beide heren noemen onder meer het korenfestival, het schuttersfestijn, nieuwjaarsrecepties en de kerstconcerten. “Met name het jaarlijkse kerstconcert was altijd een groot succes. Omdat ons koor zelf wat aan kwaliteit inboette, nodigden we goede gasten uit. Zo kreeg de luisteraar prima concerten te horen. We zijn blij dat we mede dankzij onze trouwe sponsoren en onze beschermheer die mogelijkheden hadden. Helaas kon het geplande concert op 17 oktober niet doorgaan. We gingen samen zingen met het Byzantijns koor uit Enschede. Dat zou een mooier afscheid zijn geweest dan deze opheffing met stille trom.”

Meer berichten