Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning)
Ben Beijer kijkt uit op de Walmolen vanaf zijn appartement. (foto: Roel Kleinpenning) (Foto: Roel Kleinpenning)

Ben Beijer bekijkt 't anders: Bermtoerisme

  Nieuwsflits

De Gelderlander moet gedacht hebben: het is tijd voor leuker nieuws. Op de voorpagina prijkte een grote foto van Sandra Derksen die het begrip bermtoerisme een nieuwe betekenis gaf door via de berm van Doetinchem naar Beek te kruipen.

Tien kilometer is best ver, ook als je, of misschien wel omdat je teveel Red Bull hebt gedronken. Bij kilometer zes kon ze in de bezem- en verzorgingswagen van haar man die er voor de veiligheid met zwaailicht achter reed.

Hoe komt een mens zo gek, dacht ik toen ik van deze vorm van bermtoerisme hoorde. Blijkt heel gewoon voor Sandra. Haar broer deed die belofte al met een borrel op in 1984 en zij wilde niet achterblijven. Sandra drinkt geen alcohol en vertrouwde op Red Bull van Max en dat brak haar op.

Door haar avontuur moest ik aan vroeger denken. Wij hadden geen energiedrankjes, maar de vermaarde Gazeuse, al kon je die ook opbreken bij overmatig of verkeerd gebruik. daar weet Marcel van Dam alles van. Door de foto’s van Sandra in de berm kreeg ik een soort déjà vu. Mijn gedachten gingen terug naar de vijftiger jaren. Ik weet nog goed dat ook ons gezin op zondag autoritjes maakte in de gesloten bestelbus. De kinderen achterin op geïmproviseerde banken tegen de zijwand met als enige lichtbron het tussenraampje. Na een uur rijden stopten we. De auto werd in de berm van een drukke weg geparkeerd en vervolgens kwamen de dekens en twee klapstoeltjes uit de auto.

Het werd helemaal feest als Ma had gezegd dat wij buiten de deur gingen eten, want dat was toen nog heel bijzonder. Er was geen vergroot terras of aangepast restaurant met registratieplicht. Wij genoten in het gras van thuis gesmeerde boterhammen, koffie uit de thermosfles en voor ons kinderen grote flessen Gazeuse. Een middag lang vermaakten wij ons met het opschrijven van nummerborden in ons schriftje. Nummerborden verzamelen heette dat. Dankzij de kruiptocht van Sandra kon ik weer even met terugwerkende kracht genieten van ons kleine geluk tijdens het bermtoerisme van toen.

Goed gaon

Meer berichten

Het lokale nieuws in uw mailbox ontvangen?

Aanmelden