Foto:

Kerstsfeer

Ja, ook ik ben om, ik geef het toe. Ook ik heb mezelf anno 2019 getransformeerd tot een saaie burgerlijke huismus die waarde hecht aan een sparretje met wat lichtjes. Kerstbomen waren nooit aan mijn woonkamer besteed, de kerstdagen was ik zelden thuis. Maar mensen veranderen, ik ben daarop geen uitzondering. Kerstmis maakt sfeer in mensen los, dat merk je nu al in de aanloop naar december. Dat is een maand met veel plezier en vertier. Het contrast is altijd mooi om te zien, want het gros van de mensen zit enkele dagen na oud&nieuw al snel weer in een sleur en de jaarlijkse winterdip. In no-time is dan de gezelligheid van de decembermaand vergeten.

Recent hoorde ik terwijl ik met mijn boodschapjes in de rij stond in een supermarkt een vrouw van middelbare leeftijd voor mij verzuchten dat de wereld van kerstmis voor haar wel het hele jaar mocht duren. "Zo mooi en zoveel vriendelijkheid", was haar korte samenvatting. Ik kon het niet laten. "Maar mevrouw, dan laat u toch de kerstboom het hele jaar staan, kunt u er zo vaak pakjes onder leggen als u wilt", zei ik - dacht ik - gevat. Het kassameisje grinnikte, ze keek me lief aan. Verbaasd over iemand die haar aansprak, kreeg ik van de hoofdrolspeler in plaats van een Achterhoekse glimlach een vernietigende blik. "Wilt u zich met uzelf bemoeien in plaats van gesprekken van anderen af te luisteren."
Ik mompelde iets, maar zei bewust geen sorry. Ik hoefde me toch niet te verontschuldigen? De kerstgedachte bij de lady op haar gelakte schoentjes was ineens weg, deze had zegge en schrijven tien seconden geduurd. Misschien was de suggestie van een permanente kerstboom te plaatsen voor haar toch een brug te ver.

Meer berichten