Foto: Remco Alberink

Wesley Sneijder

Terborg 600 jaar stadsrechten is de kreet die dit voorjaar veelvuldig schalt door de stad aan de Oude IJssel. Nu moet u weten, ik kom graag in Terborg. Er woont (voormalige) schoonfamilie, er komen meerdere collega's vandaan en ook in Antonia kom ik af en toe op bezoek. De viering van 600 stadsrechten gaat niet onopgemerkt voorbij, er wordt veel georganiseerd dit jaar.

Een ander uniek iets dat de stad rijk is, is het Terborgtoernooi dat jaarlijks aan het eind van het voetbalseizoen gehouden wordt. Elke voetballiefhebber heeft er wel minstens een keer op de tribunes gezeten, sommigen zijn er niet weg te slaan. Ooit begonnen met amateurs, via de landelijke top naar de internationale crême de la crême van het internationale jeugdvoetbal. Het kon de organisatoren Peter Berendhaus en Rob Gudden niet gek genoeg zijn, ze hadden steeds de gezonde ambitie een nog mooier deelnemersveld neer te zetten dan het jaar daarvoor.

Gesteund door een karrenvracht vrijwilligers is het duo hét gezicht van het toernooi dat over enkele weken weer gehouden wordt. In een tijd dat toptoernooien steeds minimaler zijn, blijft Terborg verankerd op de toernooikalender. Dit jaar is de veertigste editie, ook een jubileum. Wel jammer, maar daar kan het duo niets aan doen, is dat ook hier het resultaatvoetbal zijn intrede heeft gedaan. Frivool voetballen is er steeds minder bij, het spelplezier bij de toppers in spé is ingekapseld door laptoptrainers die ook op resultaat worden afgerekend.

De lijst topvoetballers die in Terborg hebben gespeeld is immens. Met Rafael van der Vaart, Maxwell, Fernando Gago, Peter Crouch en Wesley Sneijder noem ik vijf persoonlijke favorieten als liefhebber. Recent kwam ik de naam van Ricardo Kip tegen, die als speler van Ajax in 2011 tot beste speler van het toernooi gekozen werd. Ik zag hem toen spelen, hij was écht goed.

Ik zie u denken, wie is in godsnaam Ricardo Kip? Nadat hij in Amsterdam niet doorbrak, was Almere City zijn thuisbasis. In 2016 verhuisde hij transfervrij naar Fleetwood Town FC in een van lagere regionen van het Engelse profvoetbal. De club is nu voornamelijk bekend van manager Joey Barton, een van de enfant terribles in het Engelse voetbal. Gokken op wedstrijden, slaande ruzies, forse overtredingen, er zat nogal eens kortsluiting in het hoofd van deze in potentie heel goede voetballer. Terug naar Kip, die in zijn Engelse periode welgeteld één invalbeurt kende (bron wikipedia) én toen aan Cambuur werd uitgeleend. Anno 2019 speelt hij wéér voor Almere City FC, niet voor ieder talent blijkt een topclub weggelegd.

De veertigste editie van het toernooi is een ferme felicitatie waard aan Berendhaus en Gudden, mannen van het eerste uur. Overigens vind ik dit jubileum vele malen knapper dan zestig decennia stadsrechten, daar heeft de Terborgse gemeenschap echt niets voor hoeven doen.

Meer berichten