Biebtip

Biebtip: Plattegrond van een jeugd

OUDE IJSSELSTREEK - Deze krant en bibliotheek De Achterhoekse Poort werken samen in de online rubriek 'Biebtips'. Elke twee weken geeft een medewerkers van de bibliotheek een tip voor een boek, dvd of tijdschrift.

deel 22 door Gerda Seinhorst

Wanda Reisel - Plattegrond van een jeugd

"De spreekkamer en de kamer van de assistente, die van oudsher de bibliotheek wordt genoemd, maar waarin geen boekenkast te vinden is, zijn van elkaar gescheiden door hoge schuifdeuren. Op de schoorsteenmantel staat een door mijn vader geboetseerde kop van Freud, een van zijn helden. Op dezelfde plek een etage hoger, in de zitkamer, staat een kop van Einstein.
Ik ben op mijn zesde vaak in de bibliotheek te vinden om er met één vinger op de Olivetti Lettera te typen. Gedichtjes en kleine verhalen. Ik hou van letters en stempels, de typemachine, opstellen schrijven. Ik wil schrijver of journalist worden. Mijn vader spreekt deze voorspelling uit als ik twaalf ben. Hij schrijft die op een stuk papier en legt dat in zijn kluis. Hij houdt ervan voorspellingen te doen."

In "Plattegrond van een jeugd" vertelt Wanda Reisel per verdieping en vertrek van het huis aan de Amsterdamse Van Eeghenstraat waar ze opgroeide, over haar jeugd. Ze kwam er als kind van vijf wonen en beschrijft het tot in de kleinste details en door de ogen van het kind dat ze toen was. Ze neemt je mee naar binnen zodat je het als het ware kunt aanraken. Zo wordt het huis zelf de hoofdpersoon. Maar ze slaagt er niet alleen in het huis van haar jeugd opnieuw tot leven te wekken, maar laat ook zien hoe haar schrijverschap daar ontstond.
Elke ruimte in het huis had zijn functie. Geuren en kleuren prikkelen de verbeelding en zetten de schrijfster aan tot het verzinnen van verhalen, geworteld in haar jeugd.

Het zijn meeslepende korte verhalen, met verrassende wendingen, waarin werkelijkheid en fictie in elkaar overlopen. Door die vorm wordt het geen sentimenteel verhaal. Sommige verhalen zijn heel geestig, andere hebben een vrij zware emotionele lading. Met name als het over de verborgen trauma's van haar ouders gaat. Tegelijkertijd zijn de fantasieën van een klein kind dat door een wilde tuin struint en stiekem een sigaretje rookt, weer kostelijk.
Al met al een heel boeiend boek over een familiehuis dat tegenwoordig een advocatenkantoor is.

"Rondlopen in het vroegere huis doet geen pijn. Het is gelukkig mooi behouden. En alle details, van de plinten tot de glas-in-loodruitjes van de voordeur tot de herinnering aan onze oude grammofoon, zitten nog in mijn hoofd. Alleen zitten er nu dus vreemde mensen in die kamers te tikken. Die mensen weten nog niet dat ze daar niet horen. Ze zijn maar tijdelijke figuranten. Dit huis is van mij, van ons. De geest van mijn familie zit erin, in de trappen en de tegels en de vloeren."

Meer berichten