De moeder van Ria Tuenter.
De moeder van Ria Tuenter.
Column Mam raakt kwijt

Column Mam raakt kwijt: Kamertje in mams hoofd

Vroeger namen we vaak een kerstbrood of een kerstster mee als we tijdens de feestdagen naar mijn moeder gingen. Nu geeft ze daar weinig meer om. Kleertjes voor Popje of speelgoed dat beweegt, daar wordt ze blij van. Vandaag hebben we een zingende kerstmuts meegenomen in de vorm van een rendier. Op de melodie van Shout van The Trammps. wenst hij ons een merry christmas, terwijl zijn gewei op en neer beweegt "Oh, wat een mooie pop!", lacht mam blij.

Als de muts al tig keer mè-hè-hè-ry christmas heeft geshout, vinden we het wel even genoeg. Tijd voor een afleidingsmanoeuvre. We vragen of ze al kerstkaarten heeft gekregen. "Nee, ik heb nog niks gezien." Mijn zus besluit de stapel kerstkaarten die in haar kamer liggen op te halen. Met succes. Opnieuw is mam verrast. "Goh, wat een boel kerstkaarten, wat leuk!" Bij het kaartje van haar kinderen en kleinkinderen schiet ze vol. De kaart is speciaal gemaakt voor 'Moeders'. Van de mierzoete tekst op de kaart zou Jan - Candlelight - van Veen spontaan gaan kwijlen. Zinnen als "Jij bent een schitterende ster. Ons stralende licht, dat ben jij", zijn voor mij persoonlijk iets te zoetsappig. Maar ik heb goed ingeschat dat mijn moeder dit erg mooi vindt.
Ze is zichtbaar geroerd door de tekst. Steeds opnieuw bekijkt mam de stapel kaarten en iedere keer als ze bij het exemplaar van haar kinderen aankomt, schiet ze vol. Dit tafereel herhaalt zich nog een keer of acht en steeds weer komen de emoties bij specifiek die kaart.
Als ik 's avonds tv zit te kijken, zie ik een optreden van Yentl en de Boer. Ze zingen een liedje over dementie.


Mag ik een kamertje, in jouw hoofd
Ik neem een koffer mee, met al jouw verhalen
Want jij mag voorlopig van mij niet verdwalen
Dus als jij iets vergeet, weet dan dat ik het weet.
Nu ben ik degene die volschiet...


Eind vorig jaar verschenen deze columns, en meer, in boekvorm. Meer info: www.mamraaktkwijt.nl

Meer berichten