Foto:
Column Mam raakt kwijt

Tattoo or not tattoo

Jaren geleden schreef ik voor het blad MIJN Magazine een artikel over tatoeages. Ik mocht mee met twee dames die er beiden eentje lieten zetten. Het was fascinerend om te zien en mijn interesse voor tattoos was gewekt. Stiekem zou ik er ook wel één willen, maar ja welke dan en waarom? Er moest wel een verhaal achter schuilgaan, niet zomaar een of ander hip plaatje.

Door de jaren heen popte zo nu en dan het idee voor een tatoeage op, maar nooit was het idee goed genoeg om ook daadwerkelijk uit te laten voeren. Dit veranderde na het overlijden van mam. Toen groeide het verlangen naar een permanente herinnering aan haar op mijn lichaam enorm. Op internet zocht ik naar een afbeelding die de moeder-dochterband symboliseerde. Ik kwam er meerdere tegen maar eentje sprong er meteen uit: een afbeelding van een vrouw in de lotushouding met een kind in haar buik, geschetst in één ononderbroken lijn.

Voor mij was het liefde op het eerste gezicht. Dit zou mijn tatoeage worden. Klein en subtiel op mijn linker onderarm. Na enig online onderzoek kwam ik uit bij Inktfected in Terborg. Een tattooshop die gerund wordt door twee vrouwen. Ik maakte een afspraak met Hannah omdat haar werk me het meest aansprak. Ik vertelde niemand over mijn plannen. Zelfs het thuisfront wist van niks.

Op de dag van de afspraak maakte zij het door mij uitgezochte ontwerp op maat en liet me zien hoe dit op mijn onderarm zou staan. Het was nog mooier dan ik had verwacht. Omdat er een afspraak was uitgevallen en het slechts een kleine tattoo betrof, kon ie zelfs meteen worden gezet.

Sneller dan verwacht kwam ik dus thuis met een heuse tatoeage op mijn onderarm. Was benieuwd hoe het thuisfront zou reageren.
Manlief en onze oudste zoon waren verbaasd, maar vonden het erg mooi.
Onze jongste zoon die op kamers woont, appte ik een foto met de tekst: je moeder heeft een tattoo!
"Oh leuk, waar heb je die geplakt?", reageerde hij.
"Geplakt?! Dit is een echte hoor!", appte ik terug.
"Echt waar? Cool zeg! Mijn moeder heeft nog eerder een tattoo dan ik ;-)", was zijn reactie.
Ik was gelukkig niet de enige die blij was met mijn tattoo. Wat de buitenwereld ervan zou denken maakte me verder niet zoveel uit.

Het is alweer ruim twee jaar geleden dat mam overleed. En nog steeds heb ik geen enkele spijt van mijn tattoo. Mam ziet niet alleen onuitwisbaar in mijn hart, ze zit nu ook op mijn onderarm.

Meer info over de boeken van Ria Tuenter vind u op:

www.mamraaktkwijt.nl

Meer berichten