Foto: Martijn Kraan

Column Ulevel: Jaar van de Wulp

Ik schrijf deze column in 2018. Als u dit leest zijn we op de kalender een jaar verder. Daar ga ik gemakshalve maar van uit. Ik heb het nieuwjaarsgala bezocht in een outfit om indruk te maken. Misschien heb ik het overleefd. De deadline voor het indienen van deze tekst was vroeg. Ik kijk niet alleen vooruit, ook terug. Met meer jaren worden de herinneringen minder. In 2018 zijn weer mensen overleden van wie je het niet verwacht had of juist wel. Stephen Hawking bijvoorbeeld. Muzikanten zijn in rook opgegaan, maar onsterfelijk via de radio, zoals Charles Aznavour of Aretha Fanklin. Dolores O'Riordan, zangeres van The Cranberries, zong Zombie, dat nog steeds menige coverband nadoet. Koos Alberts rolt niet meer en Anneke Grönloh heeft het 'Brandend zand' gevonden.

Nederland is een officiële taal rijker, het Nedersaksisch, dat wij in onze regio in vele varianten spreken. Laat nou 2019 door de Verenigde Naties zijn uitgeroepen tot Year of the Indigenous languages oftewel inheemse talen. Edwin Evers is niet meer via de radio te horen. Het programma gaat door. Ik ben geen fan. Er wordt veel en hard geschaterd om eigen grap. Normaal komt weer eens terug. Ook jammer. Moet de Achterhoek na 40 jaar niet eens af van dat normaalstempel? Ik wil nooit normaal worden genoemd. Oude IJsselstreek deed nog even van zich spreken met de belachelijke aankondiging dat Sinterklaas wel via de Oude IJssel ons land mocht binnenvaren. En het rimpelloze lokale politiek klimaat werd verstoord door wethouder Van de Wardt. Er zijn mensen die nog steeds over de hoge hoogspanningsmasten praten. Dat is al lang niet spannend meer.


Voor de Chinezen is 2019 het Jaar van het Varken en voor de natuurbeschermers het Jaar van de Wulp. Dat is een vogel met lange tenen en een grote snavel. Helemaal van deze tijd, waarin de intolerantie hoogtij viert.

Meer berichten