Foto: Picasa
Column Mam raakt kwijt

Column Mam raakt kwijt: Een nieuw perspectief

door Ria Tuenter

Van een neef van mijn moeder kreeg ik nog niet zo lang geleden een zwart-witfoto uit 1965. Op de foto staan mijn oma, mijn moeder en ik op het balkon van hun nieuwe flat op de eerste verdieping aan de Spaanskamp 41 in Hardenberg. De foto is gemaakt vanuit een schuin perspectief. Mijn moeder zwaait naar de fotograaf die beneden op de grond staat. Ik kijk als driejarige naar mijn moeder en zwaai ook.


De foto is voor mij heel bijzonder. Enerzijds omdat ik de foto nooit eerder had gezien, maar meer nog vanwege het tijdsbeeld van de foto. Twee vrouwen en een klein meisje, die door het noodlot tot elkaar zijn veroordeeld.

In mei 1963, ik ben net één jaar geworden, overlijdt mijn vader geheel onverwachts aan een hartstilstand. In december van datzelfde jaar verongelukt mijn opa in het verkeer. Mijn moeder en mijn oma zijn dus binnen een half jaar allebei weduwe.

Daar zitten ze dan. In het buitengebied van Rheezerveen: oma in de boerderij en mam in een houten huisje ertegenover. Zeker in die tijd bepaald geen ideale situatie. In al hun verdriet besluiten ze om naar een nieuwe flat te verhuizen. Dicht bij de stad. Dicht bij potentiële werkgevers.

Het moet een zware beslissing geweest zijn, zeker voor mijn moeder. Zij was zo blij met haar houten huisje, vertelde ze me later regelmatig. "Het was niet groot", zei ze dan, "maar het was echt óns huisje. We waren er zielsgelukkig."

En dat geluk leek niet op te kunnen toen, na twee doodgeboren kinderen, ik gezond ter wereld kwam. Leek, want het liep behoorlijk anders…

Hoe snel kan je toekomstperspectief veranderen als je in zo'n korte tijd afscheid moet nemen van zoveel dat je lief is: je man, je vader en je huis. Toch zie ik op de foto geen zielig hoopje mens, maar een sterke, veerkrachtige vrouw. Vastberaden om te knokken voor een goede toekomst. Het is haar gelukt!

En dat maakt me alleen nog maar trotser op mijn moeder. Ook al zat ze de laatste jaren in de tang bij Meneer Alzheimer, verloor ze haar zelfstandigheid en werd ze angstig. In mijn herinnering blijft ze die sterke vrouw op dat balkon in 1965.

Dit verhaal is opgenomen in het tweede bundel van Ria: 'Kusje voor Popje'.

Meer informatie over dit boek en het eerste boek 'Mam raakt kwijt' is te vinden op de website:

www.mamraaktkwijt.nl

Meer berichten