Foto:
Column Mam raakt kwijt

Column Ria Tuenter: Familieliefde

Eind oktober vieren we met alle kinderen en kleinkinderen - plus aanhang - mams leven. Een paar dagen daarvoor zou ze 85 jaar geworden zijn. We vieren het met een gezellig etentje. Allemaal aan één lange tafel. Als mam ons vanaf haar wolkje kan zien, zit ze vast te stralen. Net zoals tijdens één van de laatste keren dat we samen met haar een hapje gingen eten.


Ik vergeet nooit haar reactie als we haar onverwacht op komen halen in het verpleeghuis. Onverwacht, omdat ze door de dementie haar eigen verjaardag niet meer kan onthouden. Ook al is ze die dag al meerdere keren gefeliciteerd en hangen er slingers en ballonnen in de huiskamer, dat ze jarig is, beklijft niet. Als mensen haar feliciteren reageert ze iedere keer weer blij verrast. En nu we haar op komen halen om gezellig te gaan eten is de verrassing nog vele malen groter.

Als we buiten zijn, ziet ze dat niet alleen haar kinderen, maar ook alle kleinkinderen er zijn. Spontaan begint ze te huilen. Van blijdschap. "Dit had ik toch niet kunnen denken, dat ik zo'n mooie dag zou krijgen vandaag", snikt ze. Deze zin herhaalt ze die dag meerdere keren. Maar dan steeds met een grote glimlach op haar gezicht. Een lach van oor tot oor, die die dag niet meer van haar gezicht verdwijnt. Blijer dan nu kunnen we mam niet maken. Als ze al haar dierbaren om zich heen heeft, is ze gelukkig. Daar kan helemaal niets aan tippen.

Even terug naar het etentje van een paar weken geleden. Net voor het eerste gerecht op tafel komt geef ik iedereen een zelfgemaakt fotoboekje met foto's die onze warme familieband symboliseren. Op de voorkant staat de spreuk: 'Family; Where life begins & love never ends'. Een spreuk waarin we ons allemaal in herkennen.

Een paar dagen later kom ik al zappend bij 'De rijdende rechter' terecht. Wat ik daar zie is zo heftig dat ik bijna niet kan geloven dat het echt is. Twee tweelingzussen hebben ruzie met hun jongere zusje over de erfenis van hun overleden moeder. De scheldende en tierende tweeling beticht hun zusje van het stelen van kostbare stukken uit de nalatenschap. Hoewel ze niet bij hun moeder waren toen ze stervende was en zelfs niet de moeite hadden genomen om bij de uitvaart aanwezig te zijn, hadden ze nu wel genoeg energie om de buit binnen te halen. Mijn mond valt pardoes open bij het zien van zoveel haat en beschuldigingen over en weer. De spreuk 'Where life begins & love never ends' gaat hier duidelijk niet op. Het leven mag dan wel begonnen zijn bij dezelfde moeder, de liefde voor elkaar is mijlenver te zoeken.

Na afloop van de uitzending moet ik echt even bijkomen van wat ik heb gezien. Zo kan het dus ook gaan… Ik koester onze familieband en tel mijn zegeningen.

Meer info over de boeken van Ria vindt u op www.mamraaktkwijt.nl

Meer berichten

Shopbox