Logo oudeijsselstreekvizier.nl


Foto: Martijn Kraan

Onderscheid

Het kind is zindelijk. Nou ja, bijna dan. Er ligt nog wel eens een plasje op het parket. Soms reppen haar korte beentjes zich plots haastig naar het toilet. Even later komt ze opgetogen de huiskamer binnen. Ze roept iedereen erbij en we moeten allemaal komen kijken in de toiletpot. Trots toont ze een ferme drol. Wij reageren enthousiast en complimenteren haar met deze prestatie. Nu ze geen luier meer draagt, moeten we haar er wel op wijzen dat ze niet vergeet naar de wc te gaan. Bijvoorbeeld voordat we het huis uit gaan. Zo hadden wij bedacht om met de kleinkinderen naar McDonald's te gaan. Voordat we de deur achter ons dichttrekken zeg ik 'Moet je nog naar de wc? Doe maar. In de auto kan het niet." "Donnels heeft ook een wc, hoor", antwoordt ze zuchtend. Die oude opa weet ook niks. Hoor je haar denken. Ze was op de hoogte van de situatie en kende de weg. Ze is ongeduldig met een heel leven voor zich. Ze wil naar de basisschool, zoals grote zus. "En wat ga je daar doen?" "Spelen", zegt ze stellig. Ze kan niet wachten.


In mijn jeugd woonde ik in een stadse nieuwbouwwijk. Voor het onderwijs waren er drie basisscholen gebouwd. Gelovigen van diverse richtingen en ongelovigen onder dak. Zonder geloof ging ik naar de openbare school. Ik zag mijn buurkinderen verdeeld worden over de diverse lesgebouwen. Buiten school speelden we samen. In schooltijd waren er grenzen. Het onderscheid werd al jong gemaakt.


Nu ik bijna de leeftijd der sterken heb en er in mijn nabijheid vaker iemand omvalt, wordt het tijd dat ik mijn uitvaart regel. Ik wil in mijn dorp worden begraven. Als ik zeg dat ik geen geloof heb, word ik ongelovig bekeken. Er zijn twee kerkhoven: een protestante en een katholieke. Een algemene begraafplaats is er niet. Omdat ik geen lid van een kerkgenootschap ben betalen mijn nabestaanden twee keer zoveel voor een graf. De boodschap is duidelijk: 'Zonder geloof vaart niemand wel'.
Ook ondergronds bestaat er onderscheid.

Meer berichten

Shopbox