Logo oudeijsselstreekvizier.nl


Foto:
Column Mam raakt kwijt

Droom met boodschap?

Gisteravond hadden we een feestje. Het was gezellig en het is behoorlijk laat geworden. Vandaag schijnt een heerlijk zonnetje. Ik dommel wat weg in een luie stoel. Er is niemand thuis dus het is heerlijk rustig. Ongemerkt raak ik in een diepe slaap en waan me in een vakantiehuisje.

Opeens beginnen lampen te knipperen en schuiven lichtgevende blokjes van links naar rechts op de muur. Ik schrik, sta op en roep mijn man: "Kijk dan wat er gebeurt! Wat is er toch aan de hand?"

Dan zie ik ineens drie mensen aan komen lopen. Het zijn de broers van mijn moeder, ome Henk en ome Geert met zijn vrouw. Ome Geert heeft een mooi lichtblauw colbert aan en loopt, heel kenmerkend voor hem, met de handen in zijn broekzakken. Met een al evenzo kenmerkende glimlach rond zijn mond kijkt hij om zich heen en bewondert de groene omgeving.

Als ik hem wil begroeten voel ik me emotioneel worden. Ik laat mijn tranen de vrije loop. Vind het zo fijn dat ze onverwacht langskomen. Ontroerd zak ik terug in mijn stoel en voel de tranen nu letterlijk over mijn wangen stromen.
Langzaam komt het besef dat wat ik zie niet echt is. Met moeite ontwaak ik uit mijn droom en huil. Ik huil echt! Voel me zo verdrietig. De droom staat nog helder in mijn geest. Hoe bizar is dit?!
Het verdrietige gevoel blijft nog lang bij me. Een kwartier later zit ik nog te snikken. In mijn hoofd komen de beelden opnieuw voorbij. Ik vraag me af of iemand me iets duidelijk wil maken? En zo ja, wat dan?
Mijn moeder miste haar broers ontzettend na hun overlijden. "Nu ben ik de enige die nog over is", zei ze na het heengaan van haar oudste en toen nog enige broer. Ze woonde nog zelfstandig in haar eigen huis. Later, in het verpleeghuis, vroeg ze vaak waarom haar broers nog niet op bezoek waren geweest.
"Ze komen binnenkort, ze zijn nog druk op hun werk", antwoordden we steevast. En dan was mam weer even gerustgesteld.


Zouden haar broers in mijn droom zijn langsgekomen om te laten weten dat mam bij hen is? Dat ze weer bij elkaar zijn, zoals vroeger en het goed hebben samen?
Oh, wat zou ik graag willen dat dit waar is. Ik ben geen psycholoog en kan geen dromen analyseren, maar tot het tegendeel bewezen is, blijf ik deze ontroerend mooie gedachte koesteren.


Deze column en meer verhalen vindt u in Ria's tweede boek 'Kusje voor Popje'. Evenals haar eerste boek 'Mam raakt kwijt' te bestellen via:

www.mamraaktkwijt.nl

Meer berichten

Shopbox