Logo oudeijsselstreekvizier.nl


Foto: Ria Tuenter
Column Mam raakt kwijt

Column Mam raakt kwijt: Geen portemonnee

(door Ria Tuenter)

Mam woont nog thuis en belt me op een avond totaal overstuur. Haar portemonnee is weg. "Ik heb 'm overal gezocht. Ik kan 'm nergens vinden." Paniek! Ik ben doodmoe van een lange, drukke werkdag en sleep me naar haar huis.

Daar zit ze, totaal overstuur aan tafel te huilen. "Hoe kan dat nou", jammert ze. "Zou die gestolen zijn? Mijn pinpas zit er in, straks halen ze al het geld van mijn rekening."

Ik probeer haar wat te kalmeren en begin met zoeken. Eerst op de meest gangbare plekken. Dan zoek ik in de slaap- en badkamer en struin de hele bovenverdieping af. Uiteindelijk zoek ik op totaal onlogische plaatsen, zoals de koelkast, de wasmachine en in de lectuurbak. Met als resultaat na ruim een uur zoeken: geen portemonnee.


Ik ben afgepeigerd en gefrustreerd door al het vergeefse gezoek. Om de adrenaline in mijn lijf wat naar beneden te krijgen, drinken we samen een kop thee. Ik beloof dat ik de volgende dag meteen de bank bel om haar pas te laten blokkeren, maar dat kalmeert mijn moeder nog steeds niet.

Ze vertelt huilend dat ze de andere dag visite krijgt en nu helemaal geen boodschappen kan halen. Ik zeg dat ik gebak, koffie en zoutjes zal kopen en dit na mijn werk bij haar kom brengen. Maar ook dat brengt haar niet tot rust.

Het is inmiddels al elf uur en ik besluit naar huis te gaan. Ben kapot. Mijn moeder zegt dat ik niet weg mag gaan. Eerst moet de portemonnee terug. Ik leg alles nog een keer uit en zeg dat ik morgen terug kom, maar ze blijft jammeren.

Door alle frustratie word ik zo boos dat ik naar haar begin te schreeuwen. Totaal overstuur loop ik het huis uit en stap in de auto. Terwijl ik de sleutel omdraai krijg ik een enorme huilbui. Door mijn tranen heen zigzag ik naar huis.

Na een nacht met heel weinig slaap vanwege een enorm schuldgevoel, stap ik de andere middag enigszins bedremmeld bij mijn moeder naar binnen. Ik verwacht iemand aan te treffen die net zo gesloopt is als ik, maar de werkelijkheid is anders.

Mijn moeder staat in de keuken en is zichtbaar blij als ze me ziet. "Goh", zegt ze, "dat is een leuke verrassing!" Ze lijkt alles wat er gisteravond is gebeurd totaal vergeten te zijn. Dit had ik niet zien aankomen. Het woordje portemonnee laat ik wijselijk achterwege.

Terwijl ik de boodschappen op het aanrecht zet, hoor ik de achterdeur open gaan. De hulp komt binnen met een tas vol...gebak, koffie en zoutjes. "En hier is je portemonnee terug die je me gisteren hebt meegegeven", zegt ze. "Het bonnetje zit erin."

www.mamraaktkwijt.nl

reageer als eerste
Meer berichten


Shopbox