Foto: Ria Tuenter
Column Mam raakt kwijt

Column Mam raakt kwijt: Dreigement

(door Ria Tuenter)

Onze telefoon gaat. Mijn man neemt op en krijgt een boze schoonmoeder aan de lijn: "Is Ria er ook?"
"Nee, die is er niet."
Mam briest: "Wie heeft de klippen van mijn voordeur gehaald?!"

Met klippen bedoelt mijn moeder de insteekgrendels die boven en onder als extra beveiliging op haar deur zitten.
Mijn man antwoordt eerlijk: "Dat heb ik gedaan."
"Ben je wel goed wijs?! Je denkt toch niet dat ik gek ben en dat ik dat niet in de gaten heb?"
"Ik heb dat gedaan op verzoek van je kinderen. Je vergeet dat je die grendels niet dicht moet doen 's nachts. Want stel je voor dat je niet goed wordt of je valt, dan kan de thuiszorg niet naar binnen, ook al hebben ze een sleutel. Ze moeten je wel kunnen helpen als er iets gebeurt, toch?"
"Je kunt ook gewoon tegen me zeggen dat ik die klippen niet moet gebruiken."
"Dat hebben we al vaker tegen je gezegd, maar dat helpt niet. Je doet ze er steeds weer op."


"Dat hebben jullie nog nooit tegen mij gezegd! Ik heb het hierboven allemaal nog goed op een rijtje hoor. Denk maar niet dat ik gek ben."

Hierna volgen een heleboel krachttermen die ik nu maar even achterwege laat. Maar dat is nog niet alles. Ze sluit haar betoog af met een fors dreigement.
"Dit pik ik niet. Ik kom zo wel even naar je toe. Dan gooi ik een steen bij jullie door de ruit. Zijn jullie nou helemaal gek geworden!!!" BAM, hoorn op de haak.

Enkele minuten na dit gesprek kom ik thuis. Mijn man vertelt dat hij net bedreigd is. Door zijn schoonmoeder. Hij kan een glimlach niet onderdrukken.
"Bedreigd?", zeg ik, "wat is er gebeurd dan?"
Als ik het hele verhaal heb gehoord, kan ik het niet nalaten om regelmatig naar buiten te kijken. Zo boos heb ik haar niet vaak meegemaakt. Zou mijn moeder echt onderweg zijn?"
"Ah joh, dat doet ze toch niet. Maak je niet druk", zegt mijn man. Maar ik ben er niet helemaal gerust op.

Als ik even later mijn zus bel en haar het verhaal vertel, kan ze alleen maar heel hard lachen
"Laat maar gooien", is haar laconieke reactie. "Je bent toch verzekerd?!"
Die avond hebben we mam niet gezien. Ons raam bleef heel.


De volgende dag gaan we samen naar mijn moeder om de vervelende situatie uit te praten. Bij binnenkomst zit ze op haar vaste plek aan de keukentafel. Als de deur opengaat kijkt ze om.
"Hé hallo, wat gezellig dat jullie langs komen. Koffie?"

www.mamraaktkwijt.nl

Meer berichten