Logo oudeijsselstreekvizier.nl


Foto: Ria Tuenter
Column Mam raakt kwijt

Column Mam Raakt Kwijt: Eindelijk een diploma

door Ria Tuenter

Omdat mijn moeder nooit heeft leren zwemmen, vindt ze het diepe bad doodeng. In het ondiepe bad voorover drijven op flexibele foambuizen, dat is het ultieme genot! Haar spieren zijn soepeler en haar gezicht gaat er van stralen.

De eerste jaren in het verpleeghuis gaat mijn zus elke week, als vrijwilligster van de zwemgroep, met mam naar het extra verwarmde zwembad. Ze genieten hier allebei ontzettend van. In het water verdwijnt de dementie even naar de achtergrond. Alles ontspant en komt tot rust, ook haar geest. Mam vertrouwt helemaal op haar dochter en stapje voor stapje verlegt ze haar grens. Na een tijdje durft ze zelfs met foambuizen op haar rug te drijven, mits mijn zus haar hoofd ondersteunt. Op een dag gaat mijn zus stiekem een stapje verder.

Zonder dat mijn moeder het in de gaten heeft, haalt ze haar ondersteunende hand weg. En daar drijft mam, op haar rug, helemaal zelfstandig! "Dat moeten we vieren", vindt mijn zus. Ik download een zwemdiploma A van het internet en mijn zus regelt koffie en gebak. Bij de eerstvolgende zwemclub krijgt mam haar allereerste diploma uitgereikt. Het wordt een mooi en ontroerend moment.

Op de terugweg van het zwembad houdt mam haar zwemdiploma trots in haar hand. "Ik vind het zo fijn dat je altijd met me meegaat", zegt ze. "Ik wil je daar graag iets voor geven."
"Dat hoeft niet ma, ik doe het met plezier", antwoordt mijn zus.
Maar mam laat zich niet zo snel op andere gedachten brengen. Ze pakt wat geld uit haar portemonnee en stopt dat in de jaszak van mijn zus. Als mijn moeder even later niet oplet, stopt mijn zus het geld weer terug.
"Weet je mamma", lacht ze, "als je me echt iets wilt geven, koop dan maar nieuwe schoenen voor me. Ik heb er al een paar versleten door al die wandelingen met jou naar het zwembad."

www.mamraaktkwijt.nl

reageer als eerste
Meer berichten