De vierwekelijkse columns van Ria Tuenter in deze krant zijn, samen met andere verhalen, gebundeld in het boek ‘Mam raakt kwijt’ dat in november verschijnt. Gerard Mühlradt Fotografie
De vierwekelijkse columns van Ria Tuenter in deze krant zijn, samen met andere verhalen, gebundeld in het boek ‘Mam raakt kwijt’ dat in november verschijnt. Gerard Mühlradt Fotografie
Column Mam raakt kwijt

Columns gebundeld in boek ‘Mam raakt kwijt’

VARSSEVELD - "Ik herken me zo in jouw verhalen. En je schrijft het zo op dat het lijkt alsof ik naast je sta", aldus een van de vele reacties die Ria Tuenter krijgt op haar columns in deze krant. Iedere vier weken verschijnt een column onder de titel 'Mam raakt kwijt' over haar dementerende moeder.

Het debuutverhaal 'Popje' dat gepubliceerd werd op oudeijsselstreekvizier.nl was de best bekeken webpagina van alle huis-aan-huiskranten in het Gelderlandergebied. De columns vormen de basis van het boek 'Mam raakt kwijt' dat begin november verschijnt.
"Vorig jaar las ik dat lezers die door de kroniek 'Ma' van Hugo Borst geïnspireerd waren geraakt om over dementie te schrijven, werden uitgenodigd om hun verhaal te vertellen", aldus Ria. "Al regelmatig had ik verhaaltjes over mijn moeder op mijn Facebookpagina gepost. De positieve reacties steunden en inspireerden me om het verhaal 'Popje' te schrijven. Achteraf was dat de eerste aanzet voor mijn boek."

Traan en een lach

Door openhartig te schrijven over de omgang met haar dementerende moeder merkte Ria hoeveel dit losmaakt bij de lezers van haar columns. "Vaak zijn mensen ontroerd en herkennen de situaties die ik beschrijf. Voor hen is het een steuntje in de rug. Met dit boek hoop ik ook op meer begrip voor mensen met dementie. Ze zijn namelijk niet gek, ze leven alleen in een andere wereld dan de onze. En als je meegaat in hun leefwereld, kun je samen nog mooie momenten beleven; niet alleen verdrietige, maar ook vrolijke", vertelt Ria. In 'Mam raakt kwijt' geeft Ria een inkijkje in de omgang met haar moeder. "Een gesprek voeren is ogenschijnlijk lastig omdat ze een paar minuten later vergeten is wat we hebben gezegd. Maar ik vertel haar wél dat haar kleinzoon is geslaagd voor zijn rijbewijs en dat we een fijne vakantie hebben gehad. Niet dat ze dat onthoudt, maar op het moment dat we erover praten, geniet ze er zichtbaar van. Maar ook samen foto's kijken of even een knuffel geven, betekent vaak zoveel. Hoe moeilijk het contact soms is, een bezoek is steevast welkom en waardevol."

Meer berichten