Mam is jarig. (foto: Ria Tuenter)
Mam is jarig. (foto: Ria Tuenter)
Column Mam raakt kwijt

Column Mam raakt kwijt: Jarig

Op haar Facebookpagina schrijft Ria Tuenter regelmatig een verhaal over haar dementerende moeder die al ruim vier jaar in verpleeghuis Den Es in Varsseveld woont. Verhalen die steevast veel likes en reacties opleveren. Nu schrijft ze ook elke maand een column over haar moeder in deze krant. Zo hoopt ze dementie een beetje uit de taboesfeer te halen. "Mensen met dementie zijn namelijk niet eng of gek", zegt ze, "ze leven alleen in een andere wereld dan de onze. Mijn moeder heeft bijvoorbeeld een antroposofisch Popje. Haar steun en toeverlaat in een steeds verwarrender wordende wereld. Popje is als een kind voor haar dat ze knuffelt, eten geeft en waar ze mee praat. In haar wereld zijn popjes heel gewoon. Als je meegaat in die wereld kun je samen hele leuke momenten beleven."

Mijn moeder is jarig. Om dit te vieren hebben we een zaaltje in het verpleeghuis gehuurd. Mam is, zoals altijd, heel blij als ze haar hele familie ziet. "Dat had ik vanmorgen niet gedacht, dat jullie hier allemaal zouden zijn", zegt ze zichtbaar geroerd. "wat een mooie verrassing!" Dat ze vandaag jarig is en die morgen al vele malen is gefeliciteerd door medebewoners en verpleging is ze al lang weer vergeten.


Het herfststukje met paddenstoelen en roodborstje valt erg in de smaak. "Wat een mooi bloemstukje en wat een prachtige schaal", roept ze uit, "is dat voor mij?". Straks hebben we nog een paar cadeautjes voor haar, maar eerst maar eens aan de koffie met zelfgemaakt gebak. Halverwege het eerste kopje zegt mijn moeder "dat is ook een mooi bloemstukje wat hier op tafel staat"."Mooi hè mam", antwoord ik, "die is voor jou, voor je verjaardag!" "Voor mij?", reageert ze verbaasd. "Ja mam, voor jou, van alle kinderen en kleinkinderen."

Ze leest het kaartje aan het bloemstuk hardop voor en is opnieuw ontroerd. Deze scène herhaalt zich zeker nog een keer of zes die middag. Dat is een van de weinige voordelen van het ontbreken van het kortetermijngeheugen: je wordt keer op keer verrast door hetzelfde cadeau.

Terwijl ma geniet van een groot glas advocaat met slagroom, krijgt ze nog wat cadeautjes. Allemaal kleertjes voor haar pop. Zo blij als een kind is ze ermee. De meegebrachte feestartikelen maken de pret nog groter. De fopneus leidt tot grote hilariteit. Bijna iedereen zet het ding op. Mam ook. Je kunt niet anders of je moet er om lachen. Een heel komisch gezicht. Fijn om haar zo te zien genieten.

Begin van de avond zit het feest erop. Ma heeft een heerlijke middag gehad maar ze is ook moe van alle aandacht. Ik pak haar rolstoel en zet het herfststukje op haar schoot. "Goh, wat een mooi bloemstukje", zegt ze. "Is dat voor mij?"

Meer berichten