Ria Tuenter met haar moeder. (foto: Ria Tuenter)
Ria Tuenter met haar moeder. (foto: Ria Tuenter) (Foto: Ria Tuenter)
Column Mam raakt kwijt

Column Mam raakt kwijt: Dag lieve mam

(door Ria Tuenter)

Vandaag nemen we definitief afscheid van mam. De afgelopen dagen hebben we samen een mooie en persoonlijke afscheidsdienst voorbereid. De kleinkinderen hebben een ontroerende powerpoint gemaakt met foto's van de familie door de jaren heen. Daaronder hebben ze passende muziek gemonteerd: 'The Familiy Tree' van Venice. Ook gaan ze eigen herinneringen aan hun verwen-oma voorlezen. Wat zijn we trots op onze kinderen, ze houden elkaar vast in deze moeilijke tijd, lachen samen en troosten elkaar.

Mijn zus, broer en ik schrijven een levensloop die we straks in de kerk willen voorlezen. Of het gaat lukken weten we nog niet, maar we gaan het in ieder geval proberen.


Op ons verzoek rijdt de rouwauto, voordat we naar de kerk gaan, eerst nog langs ons ouderlijk huis op de Heelweg. Een mooi eerbetoon aan mam, zo hadden we bedacht. Het wordt een tochtje dat onverwacht een enorme impact op ons allemaal heeft. Als we de Hoge Weg oprijden, voel ik de emoties al opkomen. Hoe dichter we ons ouderlijk huis naderen, hoe heftiger deze worden. Eenmaal op de Spiekersweg aanbeland huil ik zoals ik de afgelopen dagen nog niet heb gehuild. Met de kist van mijn moeder in de rouwauto voor me, zie ik in een halve minuut mijn hele jeugd aan me voorbij flitsen. Herinneringen aan een heerlijke, onbezorgde tijd schieten door mijn hoofd. Bij de kerk aangekomen blijkt dat mijn zus en broer onderweg dezelfde emotionele ervaring hadden.


Het wordt een prachtige afscheidsdienst, met veel dierbaren om ons heen. Na afloop horen we dat, precies op het moment dat mijn zus, broer en ik naar het katheder lopen, de zon prachtig door de glas-in-loodramen van de kerk scheen, terwijl het buiten waaide en regende. Het was vast een teken van mam die ons wilde zeggen: "Het is goed zo!"

Meer berichten